Frunzego i kursy „Wystrieł”, w lipcu 1940 został dowódcą 120 pułku piechoty na Dalekim Wschodzie. Od 23 lipca 1941 brał udział w walkach na Froncie Zachodnim, 31 sierpnia 1941 został dowódcą 107 Dywizji 30 Armii Frontu Zachodniego/Kalinińskiego, uczestniczył m.in. w walkach pod Klinem, od listopada 1942 do 4 czerwca 1944 dowodził 13 Korpusem Piechoty Gwardii 2 Gwardyjskiej Armii, brał udział w operacji rostowskiej, donbaskiej, melitopolskiej i krymskiej, w tym w wyzwoleniu Nowoczerkaska, Iłowajska, Stalino (Doniecka), Wielkiego Tokmaku i Sewastopola. Od 4 czerwca 1944 do końca wojny dowodził 2 Gwardyjską Armią w składzie 2 Frontu Nadbałtyckiego i 3 Białoruskiego, uczestniczył m.in. w operacji białoruskiej i wschodniopruskiej. 24 czerwca 1945 wziął udział w Paradzie Zwycięstwa na Placu Czerwonym w Moskwie, we wrześniu 1945 po rozformowaniu 2 Gwardyjskiej Armii pozostawał w dyspozycji Głównego Zarządu Kadr Ludowego Komisariatu Obrony ZSRR, od marca 1946 do czerwca 1948 dowodził 11 Korpusem Piechoty w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, 1948 ukończył Wyższe Kursy Akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, od czerwca 1948 dowodził 13 Gwardyjskim Korpusem Piechoty w Gorkowskim Okręgu Wojskowym. Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 2 kadencji (1946-1950). Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.