tłum musi reprezentować różnorodne punkty widzenia i jego odpowiedzi nie mogą być skoordynowane (czyli muszą być udzielane niezależnie), inaczej mamy do czynienia nie z mądrością tłumu, ale z owczym pędem.
Współczesne badania z dziedziny psychologii kognitywnej skupiają się na związkach między mądrością tłumu a poznaniem jednostkowym.
Pojęcie mądrości tłumu spopularyzował James Surowiecki w książce The Wisdom of Crowds (2004).
Przykłady Jako pierwszy o mądrości tłumu pisał Arystoteles w Polityce.
Najbardziej znanym przykładem mądrości tłumu jest zapewne konkurs przeprowadzony w 1906 roku na targu bydła w Plymouth. W konkursie wzięło udział osiemset osób, które miały za zadanie oszacować wagę zabitego wołu po oprawieniu. Angielski statystyk Francis Galton zebrał wszystkie odpowiedzi, które uczestnicy zapisywali na osobnych kartkach, a następnie obliczył, że średnia wartość wszystkich oszacowań odbiegała o zaledwie jeden procent od rzeczywistej wagi zwierzęcia (1198 funtów).
Jako przykład mądrości tłumu można traktować procesy sądowe z udziałem ławy przysięgłych, zwłaszcza w porównaniu ze standardową formułą, w której o wyroku decyduje pojedynczy sędzia (ekspert).