początkach września 1939.
Zbrodnię ujawniono m.in. dzięki świadkowi doprowadzenia ofiar do lasu – Wiktorowi Kissmannowi, który rozpoznał niektórych doprowadzanych. Rozpoznał też wszystkich zbrodniarzy (miejscowych Niemców): Brunona Katza, Helmuta Lubke, Ericha i Gerharda Dumkeorazów oraz Herberta i Bruna Neumannów. W 1943 w mogile kopał E. Kruger z Rogoźna, który natrafił na szczątki ofiar, torbę i książeczkę wojskową Kęsickiego.
3 czerwca 1945 komisja ekshumowała ciała, do prac zatrudniając pozostałych w Rogoźnie Niemców nadzorowanych przez milicję. Ciała (sześć osób) były wrzucone do grobu bezładnie, bez kurtek i znajdowały się w stanie daleko idącego rozkładu. Dwie osoby zastrzelono bronią 9 mm, strzałem w tył głowy, jedną w potylicę (również uderzenie tępym narzędziem w głowę), dwie w lewą skroń i jedną w czoło. Mordu dokonano w pobliżu grobu, a ciała wrzucono do dołu bezładnie, bez odzieży wierzchniej.
Mogiłę upamiętnia kamienny obelisk z nazwiskami ofiar i tablicą pamiątkową. Ciała również przeniesiono do zbiorowej mogiły na rogozińskim cmentarzu.
Przypisy
Kategoria:Miejsca pamięci w Polsce Kategoria:Pomniki w województwie wielkopolskim Miejsce Pamięci Kategoria:Zbrodnie niemieckie w Kraju Warty Kategoria:Pomniki ofiar II wojny światowej w Polsce Kategoria:Studzieniec (powiat obornicki)