Od września 1926 do maja 1932 był dowódcą batalionu piechoty 7 Kaukaskiego Pułku 45 Dywizji Piechoty w Ukraińskim Okręgu Wojskowym, od maja 1932 do grudnia 1935 szefem sztabu 61 Dywizji Piechoty Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, od grudnia 1935 do czerwca 1937 roku szefem Wydziału 1 (Operacyjnego) Sztabu Nadwołżańskiego, a od czerwca 1937 do lipca 1938 roku Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Od lipca 1937 do września 1939 roku był szefem sztabu Żytomierskiej Armijnej Grupy Wojsk, potem 5 Armii Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego, we wrześniu 1939 roku brał udział w agresji ZSRR na Polskę, następnie jako zastępca szefa sztabu 7 Armii uczestniczył w wojnie z Finlandią 1939–1940.
Od sierpnia 1940 do stycznia 1941 roku był szefem sztabu Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, następnie dowódcą Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego, od sierpnia do października 1941 dowódcą 53 Armii, w grudniu 1941 roku został skierowany na front jako dowódca Miedwieżjegorskiej Grupy Operacyjnej działającej na Froncie Karelskim (1941-1942). Od marca do czerwca 1942 dowodził 32 Armią, od lipca 1942 do stycznia 1943 roku dowodził 7 Armią Frontu Karelskiego, od stycznia 1943 do końca wojny dowodził 27 Armią Frontu Północno-Zachodniego/Stepowego/Woroneskiego, 1, 2 i 3 Ukraińskiego.