N,N′-Dinitrometanodiamina, MEDINA, metylenodinitroamina – organiczny związek chemiczny z grupy nitroamin o wysokich parametrach wybuchowych, jednak bez praktycznego zastosowania jako materiał wybuchowy.

Otrzymywanie Po raz pierwszy związek ten otrzymano w trakcie badań nad otrzymywaniem heksogenu z urotropiny. Dokonał tego w czasie II wojny światowej zespół Edmunda Hirsta, który nitrował urotropinę w −40 °C, a następnie tak powstały produkt (azotan 3,5-dinitroheksahydro-1,3,5-triazyny) poddał hydrolizie za pomocą wodorotlenku baru, otrzymując metylenodinitroaminę w postaci soli baru. Wolną aminę uzyskuje się poprzez zakwaszenie tej soli:

Możliwe jest również otrzymanie jej zbliżonym sposobem z wykorzystaniem N,N′-metylenodiacetamidu:

Inną metodą jest reakcja pomiędzy urotropiną i formamidem, poprzez metylenodiformamid i jego pochodną nitrową, do metylenodinitroaminy. Końcowy produkt może być krystalizowany z mieszaniny dichlorku etylenu z izopropanolem (9:1), 2-nitropropanu bądź eteru dietylowego.

Właściwości Właściwości fizyczne Krystalizowana z mieszaniny dichlorku etylenu i izopropanolu ma postać białych kryształów (igieł, pręcików, a także płytek) o układzie rombowym i gęstości wynoszącej 1,73 g/cm³.