Tadeusz Stefan Byliński (ur. 13 października 1891 w Noworadomsku, zm. 7 lipca 1944 pod Białymbłotem) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 13 października 1891 w Noworadomsku, w rodzinie Mieczysława i Zofii z Poplińskich. Uczestniczył w I wojnie światowejOtrzymał medal za udział w I WŚ. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu rotmistrza kawalerii w szeregach 2 pułku ułanów Grochowskich, a za swoje czynny wojenne otrzymał order Virtuti Militari. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 109. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był nadal 2 puł w Suwałkach. W 1923 był komendantem kadry szwadronu zapasowego, a w 1924 kwatermistrzem pułku). 12 kwietnia 1927 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 16. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1927 został przeniesiony do 16 pułku ułanów Wielkopolskich w Bydgoszczy na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 22 marca 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy pułku. 23 marca 1932 został przeniesiony na stanowisko Rejonowego Inspektora Koni w Brześciu.