Julian Edwin Arnoldt-Russocki (ur. 11 lipca 1893 we wsi Penkiny, pow. Wyłkowyszki, zm. 10 sierpnia 1953) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Bronisława i Wiktorii z Hertyków, urodzony 11 lipca 1893 roku we wsi Penkiny (obecnie Penkiniai, na Litwie). Miał starszego brata Wiktora (1895–1956), także podpułkownika kawalerii Wojska Polskiego. W latach 1904–1911 uczęszczał do Gimnazjum w Mariampolu. W 1912 odbył służbę jednoroczną w Armii Imperium Rosyjskiego, gdzie otrzymał przydział do 2 pułku huzarów. Tam też, w następnym roku uczestniczył w 6-tygodniowym szkoleniu, jako oficer rezerwy. W międzyczasie odbył praktykę rolną u ojca.
Po wybuchu I wojny światowej, w 1914 roku został powołany do służby czynnej. Od sierpnia do listopada 1914 roku służył w 8 pułku zapasowym kawalerii. Na początku grudnia tego roku, wyjechał w składzie szwadronu zapasowego do 8 pułku ułanów, wraz z którym walczył na froncie do grudnia 1917 roku. W tym czasie awansował kolejno od stopnia podporucznika do podrotmistrza. W grudniu 1917 roku wstąpił do II Korpusu Polskiego, gdzie przydzielono go 6 pułku ułanów. 11 maja 1918 roku uczestniczył w bitwie pod Kaniowem, po której – do listopada tego roku, był przetrzymywany przez Niemców.