Wiktor Feliks Arnoldt-Russocki (ur. 24 maja 1895 w Penkinach, zm. 26 maja 1956 w Londynie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 24 maja 1895 w Penkinach, w ówczesnym powiecie wyłkowyskim. Ukończył szkołę realną. Powołany do służby w armii rosyjskiej ukończył szkołę oficerską kawalerii. Podczas I wojny światowej służył w 5 pułku ułanów.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę został przyjęty do Wojska Polskiego. Od grudnia 1918 był żołnierzem 12 pułku ułanów, a po przekształceniu 10 pułku ułanów. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w stopniu porucznika kawalerii w szeregach 10 puł, a za swoje czynny wojenne otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari„Zarys historji wojennej 10-go pułku ułanów litewskich”, s. 27–28..

Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. Po wojnie pozostawał oficerem 10 puł, stacjonującego w Białymstoku. Odbył kurs dowódców szwadronów organizowany w Grudziądzu, po czym pełnił stanowisko dowódcy szwadronu.