W zakończeniach 2 skrzydeł znajdują się dwupoziomowe przybudówki z klatkami schodowymi i balkonami. Pod całym budynkiem są piwnice ze ścianami z kamienia łupanego o grubości około 1 metra. Stylowy wygląd uzyskano dzięki prostej linii z licznymi detalami architektonicznymi, jak trójkątne naczółki dachowe, pogrubienia ścian w formie pilastrów, gzymsy dekoracyjne, belki i boniowane lica ciosu kamieni. Droga wjazdowa do posiadłości prowadzi od południa. Zaplecze gospodarcze, składające się z dużych obór, chlewni, spichlerza, stodoły i stajni, wysunięto na południe - po wschodniej i zachodniej stronie obiektu. Posiadłość otoczona jest parkiem krajobrazowym w stylistyce angielskich ogrodów, do którego utworzenia wykorzystano częściowo zastany drzewostan leśny, tworząc salony, gabinety ogrodowe, ścieżki widokowe i szpalery na łącznym obszarze 7 ha. W 1864 roku, zięć i spadkobierca inżyniera Rantsa, Wilhelm von Somnitz z posiadłości wydzielił małe gospodarstwa i oddał w dzierżawę, które po jego śmierci zostały sprzedane. W latach 1902–1907 majątkiem władał kapitan von Zitzewitz. Kolejnymi posiadaczami pałacu byli hrabia von Sydow i od 1909 roku kapitan von Holz pochodzący z Minden. Następnie właścicielami była od 1924 roku rodzina Jungow, rezydująca w tym miejscu do 1945 roku .