– traktat japońskiego mistrza zen Dōgena z 1237 poświęcony zadaniom kucharza klasztornego (tenzo).

Historia tekstu Zalecenia dla kucharza spisał Dōgen w czasie, gdy przebywał w założonym przez siebie klasztorze Kōshō-ji. Był to pierwszy z serii kilku tekstów poświęconych regule życia klasztornego w stylu zen (zebranych później w Eihei daishingi).

Dōgen wprowadził funkcję tenzo w ramach przenoszenia na grunt japoński chińskiego modelu organizacji życia klasztornego. W jego czasach było to jedno z sześciu stanowisk w klasztorze przypisywanych doświadczonym mnichom, obok zarządcy (tsusu), pomocnika zarządcy (kansu), skarbnika (fusu), strażnika dyscypliny (ino) oraz osoby odpowiedzialnej za organizację pracy mnichów (shissui). Ze względu na szersze odniesienia do filozofii buddyjskiej znaczenie Instrukcji dla kucharza wykracza poza kontekst życia klasztornego, można je również czytać jako tekst o tym, jak łączyć praktykę zen z pracą i życiem codziennym.

Treść W Tenzo kyōkun Dōgen zawarł konkretne wskazówki dotyczące organizacji pracy kucharza, m.in. planowania posiłków, płukania i gotowania ryżu, czyszczenia i przechowywania naczyń i sprzętu kuchennego.