Pozostawiono jednocześnie Niemcom jedynie przestarzałe pancerniki (typów BraunschweigPancerniki typu „Brauschweig” w treści traktatu określone zostały jako typ „Lothringen” od nazwy ostatniej zwodowanej jednostki typu „Braunschweig”. i Deutschland) i krążowniki.

Fortyfikacje na granicy zachodniej musiały zostać zniszczone, na pozostałych zakazano wznoszenia nowych (art. 180).

Ciężary ekonomiczne nałożone na Niemcy Na konferencji zapadła jedynie decyzja, że po raz pierwszy w historii reparacje wojenne zostaną wypłacone jako rekompensata za faktycznie poniesione w wyniku działań wojennych straty. Oszacowanie ich wysokości oraz możliwości płatniczych Niemiec pozostawiono Komisji Odszkodowań, która zakończyła swoją pracę w maju 1921, ustalając ich wysokość na 132 mld marek w złocie (co odpowiadało 33 mld dolarów i nieco ponad 3% PKB Niemiec rocznie), płatnych przez 50 lat. Była to suma nierealistycznie wysoka, głównie dzięki staraniom Francji, która widziała w reparacjach środek hamowania wzrostu potęgi gospodarczej Niemiec, których rewanżyzmu obawiała się przez cały okres międzywojenny.