Położenie wzniesienia, kształt i wyraźnie podkreślona częściowo niezalesiona część szczytowa, czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie. W niektórych opracowaniach oraz na mapach wzniesienie nosi nazwę Miłoń.
Budowa Góra zbudowana jest z odpornych na wietrzenie granitognejsów należących do metamorfiku Gór Bystrzyckich i Orlickich oraz z górnokredowych piaskowców. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa niewielkiej grubości warstwa młodszych osadów glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich i osadów powstałych w chłodnym, peryglacjalnym klimacie.
Roślinność Partie przy szczytowe od strony północno-zachodniej oraz południowo-zachodnie i północno-zachodnie zbocza wzniesienia częściowo zajmują łąki górskie i nieużytki, które w przeszłości stanowiły pola uprawne. Pozostała część wzniesienia porośnięte jest lasem świerkowym regla dolnego z niewielką domieszką brzozy, buka, jaworu i modrzewia. Zbocze północno-wschodnie poniżej poziomu 500 m zajmują łąki górskie i częściowo pola uprawne.