Ailinginae (j. marsz: Aelōñin-ae, co oznacza „wyspa prądów”) – niezamieszkany atol na Wyspach Marshalla. Należy do łańcucha Ralik Chain na Oceanie Spokojnym.
Atol został odkryty przez Álvara de Saavedra Ceróna w 1528 lub Otto von Kotzebue w październiku 1825.
Ailinginae ucierpiało w wyniku eksplozji termojądrowej na atolu Bikini przeprowadzonej przez Stany Zjednoczone w ramach prób atomowych pod kryptonimem „Castle Bravo” w marcu 1954 roku. W wyniku operacji nastąpił opad radioaktywny, który zagrażał ówczesnym mieszkańcom Ailinginae. Zarządzono całkowitą ewakuację osób przebywających na atolu, jednak była ona spóźniona o kilka dni i wielu mieszkańców doświadczyło choroby popromiennej.
Geografia i przyroda Ailinginae leży 13 km na południowy zachód od atolu Rongelap i stanowi północny kraniec łańcucha Ralik Chain. Wymiary atolu to 27 km długości i 9 km szerokości. Składa się z 25 wysp, z czego większa część położona jest we wschodniej i południowej części, o łącznej powierzchni 2,8 km². Trzy największe to Ribinouri, Mogiri i Knox. Całkowita powierzchnia laguny wynosi 105,96 km². Wyspy porastają lasy, zarośla i trawy ze stanowiskami rzewni (Casuarina). We wschodniej części Ailinginae istnieją dwa głębokie wejścia do laguny: Mogiri Pass i Eniibukku Pass.