Jan Zapolski herbu PobógNowiński 2020, s. 70. (ur. 28 marca 1619 w Rokszycach, zm. 11 stycznia 1689 w drodze z Piotrkowa Trybunalskiego do LąduNowiński 2020, s. 72.) – od 1644 opat klasztoru cystersów w Lądzie, wcześniej kanonik katedry krakowskiej i gnieźnieńskiej i sekretarz króla Władysława IV, od 1661 komisarz i wikariusz generalny zakonu cystersów.
Urodził się w rodzinie szlacheckiej, jego ojcem był pełniący urzędy kasztelana wieluńskiego oraz stolnika sieradzkiego Wojciech Zapolski, a matką Jadwiga z d. Lasocka. Jeszcze w młodości został kanonikiem kapituły przy katedrze wawelskiejNowiński 2020. i katedrze gnieźnieńskiejStaręgowski 2020, s. 154., a wkrótce potem dodatkowo objął stanowisko jednego z sekretarzy króla Władysława IV i piastował je do końca życia. Następnie wstąpił do zakonu cysterskiego, składając śluby na początku 1643. W następnym roku mianowano go opatem klasztoru w Lądzie, którym pozostał do śmierci (są też prace, w których śluby zakonne i mianowanie opatem lokuje się w tym samym, 1646Nowiński 2020, s.