Do lat 1945–1946 zgromadziła 50 tys. członków stałych i 100 tys. zarejestrowanych zwolenników. Z jej ramienia w irańskim parlamencie zasiadało sześciu deputowanych, z partii Tude wywodziło się trzech ministrów. Partyjne pismo "Przywódca" osiągnęło nakład 100 tys. egzemplarzy, a organizacja miała swoje oddziały w 78 miastach. Pod kontrolą partii Tude pozostawała Centralna Rada Skonfederowanych Związków Zawodowych z 33 oddziałami, do których należało 275 tys. osób, łącznie 75% zatrudnionych w przemyśle. Najważniejsze wydarzenia polityczne organizowane przez partię 1 maja i w Dniu Konstytucji przyciągały w Teheranie nawet 40-60 tys. uczestników. Według niektórych obserwatorów irańskiego życia politycznego gdyby wybory parlamentarne zostały przeprowadzone w sposób uczciwy, poparcie dla Tude mogłoby osiągnąć poziom 40%. Brytyjscy konsulowie urzędujący poza Teheranem podkreślali, że w Abadanie, Mazandaranie lub Gilanie partia była najbardziej wpływową siłą polityczną i to od jej postawy zależało działanie rafinerii i pól oraz bezpieczeństwo brytyjskiego personelu.