Jerzy UrbanowiczW ewidencji wojskowej II RP był określony jako Jerzy Urbanowicz I. (ur. 6 kwietnia 1888) – polski lekarz ze stopniem doktora, major lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 6 kwietnia 1888. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana lekarza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919, a następnie do stopnia majora ze starszeństwem ze starszeństwem z 1 lipca 1923. W 1923 był oficerem 1 Batalionu Sanitarnego i wówczas jako oficer nadetatowy służył w Wydziale Indywidualizacji Żołnierza w Wojskowym Instytucie Sanitarnym. W 1924 był oficerem 6 Batalionu Sanitarnego i wówczas jako oficer nadetatowy służył w Szpitalu Okręgowym nr VI we Lwowie. 8 stycznia 1926 w Ognisku Oficerskim we Lwowie wygłosił wykład pt. O dyscyplinie z punktu widzenia psychologicznego. Lekarzem w Szpitalu Okręgowym nr VI we Lwowie pozostawał w 1928 pracując ze stopniem doktora.