Po XX Zjeździe KPZR w 1956 sprzeciwił się destalinizacji BPK, 1958 za prezydentury Kubitschka wrócił do legalnej działalności politycznej, a po zamachu stanu Castello Branco próbował utworzyć wspólny front opozycji przeciwko rządzącej juncie wojskowej, jednocześnie sprzeciwiając się podjęciu walki zbrojnej z rządem. W latach 1972–1979 ponownie przebywał w ZSRR, 1980 został usunięty z funkcji sekretarza generalnego BPK jako stalinista, a 1984 usunięty z partii, następnie zajął się publicystyką.
Jego żoną była niemiecka komunistka Olga Benario-Prestes (1908–1942). Z ich związku narodziła się córka, Anita Leocádia Prestes (ur. 1936).
Bibliografia Mała Encyklopedia Wojskowa t. 2, red. Józef Urbanowicz, Warszawa 1970, s. 788. Wielka Encyklopedia PWN, red. Jan Wojnowski, t. 22, Warszawa 2004, s. 298. https://web.archive.org/web/20160805175022/http://biography.yourdictionary.com/luiz-carlos-prestes (ang.) http://acervo.estadao.com.br/noticias/personalidades,luis-carlos-prestes,721,0.htm (port.)
Kategoria:Meksykańscy komuniści Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Antyfaszyści Kategoria:Komuniści Kategoria:Ludzie urodzeni w Porto Alegre