Bruce Robinson (ur. 2 maja 1946 w Broadstairs) – brytyjski reżyser, scenarzysta, powieściopisarz i aktor, laureat nagrody BAFTA (1985) za najlepszy scenariusz – adaptację dramatu wojennego Pola śmierci (The Killing Fields, 1984). Otrzymał także nominację do Oscara i Złotego Globu za najlepszy scenariusz (1985). Życiorys Wczesne lata Syn Mabel Robinson i amerykańskiego prawnika Carla Casriela, urodził się i dorastał w Broadstairs, gdzie uczęszczał do The Charles Dickens Secondary Modern School. Kiedy jego rodzice rozwiedli się, matka wyszła ponownie za mąż za Roba (były nawigator Royal Air Force i hurtowy gazeciarz). Jako dziecko, Robinson był stale brutalnie wykorzystywany przez swojego ojczyma, który wiedział, że chłopiec nie był jego synem. Miał starszą siostrę Elly, która uczyła go języka francuskiego. Kariera W młodości, Robinson pragnął zostać aktorem i został przyjęty do londyńskiej Central School of Speech and Drama. Jego pierwszą ekranową rolą był Benvolio w filmowej adaptacji Franco Zeffirelliego Romeo i Julia (Romeo and Juliet, 1968). Potem pojawił się w dramacie Kena Russella Kochankowie muzyki (The Music Lovers, 1970) u boku Richarda Chamberlaina (jako Piotr Czajkowski) i Glendy Jackson i dramacie historycznym François Truffauta Miłość Adeli H.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bruce Robinson · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.