Wasilij Wasiljewicz Głagolew (ros. Василий Васильевич Глаголев, ur. w Kałudze, zm. 21 września 1947 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego, dowódca Wojsk Powietrznodesantowych.
Życiorys Skończył miejską szkołę realną, od marca 1916 służył w rosyjskiej armii, uczestniczył w I wojnie światowej w 1 Brygadzie Artyleryjskiej 10 Armii na Froncie Zachodnim, w lutym 1918 wraz z brygadą opuścił front i wrócił do domu, pracował w ochronie mostu kolejowego w Aleksinie. W sierpniu 1918 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej jako żołnierz Kałuskiej Dywizji Piechoty, od maja 1919 walczył na Froncie Uralskim przeciw oddziałom Kozaków orenburskich, jednak wkrótce został odesłany z frontu z powodu choroby. Od października 1919 do marca 1920 był pomocnikiem szefa komendy wywiadowców 140 Batalionu Wojsk Wewnętrznej Ochrony Republiki, później ponownie zachorował i został odesłany na leczenie, od czerwca 1920 walczył w pułku kawalerii 12 Dywizji Kawalerii na Północnym Kaukazie, 1921 ukończył kursy dowódcze w Baku, po zakończeniu wojny domowej służył w 12 Dywizji Kawalerii Samodzielnej Armii Kaukaskiej.