Massimo Girotti (ur. 18 maja 1918 w Mogliano, zm. 5 stycznia 2003 w Rzymie) – włoski aktor filmowy i teatralny, także piłkarz wodny, nazywany „włoskim Paulem Newmanem”. Przez siedem dekad był uznany przez publiczność i krytyków.
Życiorys Wczesne lata Był studentem wydziału prawa, z atletyczną budową ciała, kiedy został mistrzem pływania, ale równolegle sprawdzał się w innych dyscyplinach sportowych takich jako wioślarstwo, narciarstwo i jazda konna. Lecz jednak szczególnie odnosił sukcesy w pływaniu i piłce wodnej, w Serie A w 1935, grając na pozycji bramkarza. Po ukończeniu kursu aktorstwa prowadzonego przez Teresę Franchini, występował w mniejszych teatrach.
Kariera Podczas treningu pływania został odkryty przez reżysera Mario Soldatiego, który zaproponował mu niewielką rolę w komedii Skandal z Dorą (Dora Nelson, 1939). W następnym roku dostał rolę w melodramacie Romantyczna przygoda (Una romantica avventura, 1940). Występował także w teatrze w Rzymie, m.in. w spektaklach: Czas i rodzina Conway (1945) Johna Boyntona Priestleya i Skamieniały las (1946) Roberta Sherwooda.