Iwan Timofiejewicz Szlomin (, ur. we wsi Trunowo w obwodzie twerskim, zm. 10 stycznia 1969 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys W 1917 został powołany do rosyjskiej armii, uczestniczył w I wojnie światowej jako podoficer, 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej m.in. w Estonii i pod Piotrogrodem. Od 1920 należał do RKP(b), 1921 skończył kursy piechoty, 1921 Wyższą Szkołę taktyczną, a 1925 Akademię Wojskową im. Frunzego, 1921 dowodził plutonem i potem kompanią. Od sierpnia 1925 do października 1926 był szefem sztabu 38 pułku piechoty, od października 1926 do kwietnia 1930 szefem sekcji 13 Dagestańskiej Dywizji Piechoty, od kwietnia 1930 do maja 1932 szefem sztabu 74 Tamańskiej Dywizji Piechoty, następnie pracował w Sztabie Generalnym Armii Czerwonej jako szef sektora i od sierpnia 1932 do 1935 szef Wydziału 6 Zarządu Operacyjnego. Od 1935 do maja 1936 był szefem oddziału Wydziału 1 Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, od maja do grudnia 1936 pracował w Akademii Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, później dowodził pułkiem piechoty, od maja 1937 do lipca 1940 był komendantem Akademii Sztabu Generalnego, 4 czerwca 1940 otrzymał stopień generała majora.