Od lipca 1942 do 5 stycznia 1943 dowodził 56 Armią Frontu Południowego/Północno-Kaukaskiego i Czarnomorskiej Grupy Wojsk Frontu Zakaukaskiego, walczył m.in. pod Rostowem nad Donem i na Kubaniu, od 5 stycznia do 11 lutego 1943 dowodził 18 Armią, od 11 lutego do 17 marca 1943 46 Armią (która wyzwoliła Krasnodar), a od 17 marca do 12 lipca 1943 47 Armią Frontu Północno-Kaukaskiego/Rezerwowego/Stepowego. Od 28 lipca 1943 do stycznia 1944 był zastępcą dowódcy 37 Armii Frontu Stepowego/2 Ukraińskiego, uczestniczył w krzemieńczuckiej operacji zaczepnej, forsowaniu Dniepru i operacji niżniednieprowskiej, od stycznia do 28 marca 1944 dowodził 4 Gwardyjską Armią 1 Frontu Ukraińskiego, która brała udział w kirowohradzkiej operacji zaczepnej i korsuń-szewczenkowskiej operacji zaczepnej. Od 28 marca do 27 maja 1944 dowodził 70 Armią 2 i 1 Frontu Białoruskiego, od lipca 1944 do końca wojny dowodził 28 Gwardyjskim Korpusem Piechoty 8 Gwardyjskiej Armii 1 Frontu Białoruskiego, podczas operacji białoruskiej przerwał niemiecką obronę, później zajął Lublin, 2 listopada 1944 otrzymał stopień generała porucznika. Uczestniczył w operacji wiślańsko-odrzańskiej, sforsował Wartę, później brał udział w operacji berlińskiej.
Po wojnie nadal dowodził korpusem, a od kwietnia 1949 3 Armią Uderzeniową w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech.