komora gniazdowa zdawała się być symetryczna i okrągła. Wyściółkę stanowiły głównie bardzo delikatne korzenie traw splecione z piórami konturowymi, puchowymi i sierścią. Użyte pióra przypuszczalnie należały do kusacza rdzawoskrzydłego (Rhynchotus rufescens), czapli gwiżdżącej (Syrigma sibilatrix), karakary czubatej (Caracara plancus) i kariamy czerwononogiej (Cariama cristata); w jednym z gniazd znaleziono pióra perlic (Numida meleagris) hodowanych na pobliskich farmach. Przeciętnie pióra miały długość 48 mm (średnia z 16 wartości). Użyta sierść była głównie podszerstkiem. Przeciętne zniesienie wynosiło 3,5 jaja na gniazdo. Autor zbadał 14 jaj; wszystkie miały skorupkę czysto białą lub jasnożółtą. 4 zmierzone jaja miały wymiary 23,5–24 na 19–19,5 mm. Dane o kolorze skorupki są sprzeczne z danymi z 1900 z katalogu gniazd i jaj ptaków Brazylii w Museu Paulista, według których na jajach miały znajdować się brązowe plamy; sugeruje to albo dużą różnorodność w ubarwieniu skorupki, albo błędne oznaczenie gatunku przez autora katalogu.