30 listopada, w trakcie bitwy o Alzację, jej stanowisko we Francuskich Siłach Wewnętrznych zostało sformalizowane i otrzymała stopień porucznika Wojskowej Służby Medycznej (SSA – Service de santé des armées)
Z tego powodu generał de Gaulle osobiście wezwał ją do siebie i powierzył jej misję sanitarną w ramach akcji repatriacyjnej pięciuset tysięcy francuskich obywateli, którzy znajdowali się na terenie podbitym przez Armię Czerwoną. Wielu z nich znajdowało się w obozach pracy (z decyzji STO – service du travail obligatoire; Obowiązkowa służba pracy). Stanowiło to problem, nad którego rozwiązaniem, przez dwa lata pracował Francis Huré, reprezentant Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (CFLN – Comité français de Libération nationale) w Moskwie. Ich celem było nie dopuścić, aby więźniowie stali się zakładnikami oraz aby nie zostali deportowani w ręce Sowietów, gdzie zostaliby zdani na ich łaskę. Minister Henri Frenay, z ministerstwa do spraw więźniów, zesłańców i uchodźców (PDR- Ministère des prisonniers, déportés et réfugiés), którego sekretarzem generalnym był François Mitterrand, organizował misje w Berlinie, Pradze, a nawet w Moskwie, podczas gdy sytuacja na samym froncie wschodnim była odmienna. Nie posiadali tam operacyjnego oddziału medycznego.