Piotr Michajłowicz Kozłow (ros. Пётр Миха́йлович Козло́в, ur. w Piatigorsku, zm. 17 kwietnia 1944 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys W 1914 został powołany do rosyjskiej armii, od 1915 walczył na Froncie Kaukaskim I wojny światowej jako starszy podoficer i dowódca plutonu.
W 1917 brał aktywny udział w wydarzeniach rewolucyjnych jako członek Czerwonej Gwardii i (od 1917) SDPRR(b). W wojnie domowej dowodził oddziałem, pułkiem i brygadą na Froncie Południowym i Zachodnim, 1921 został dowódcą 291 pułku piechoty.
W 1926 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, 1928 został szefem sztabu dywizji piechoty, 1932 ukończył Wyższe Kursy Akademickie przy Akademii Wojskowej im. Frunzego i został kierownikiem kursów doskonalenia kierowniczej kadry rezerwy, 1937 pełnił funkcję szefa wydziału przygotowania bojowego Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego. W 1937 został aresztowany podczas wielkiej czystki, 1938 zwolniony, od 1939 do listopada 1941 był kolejno szefem Wydziału 2 Sztabu Kalinińskiego Okręgu Wojskowego, szefem sztabu 14 Armii i kierownikiem kursu Akademii Sztabu Generalnego Armii Czerwonej. W listopadzie-grudniu 1941 był zastępcą dowódcy 56 Armii Frontu Południowego ds.