Śmierć i kult lewo|mały|250x250px|Miejsce pałacu Lambeth, który Bonifacy zbudował jako arcybiskup Bonifacy opuścił Anglię w listopadzie 1268 i nigdy do niej nie wrócił. Zmarł 18 lipca 1270, w château de Sainte-Hélène-des-Millières (obecna nazwa: château de Sainte-Hélène-sur-Isère) w Sabaudii. Został pochowany w rodzinnej nekropolii – opactwie Cystersów w Hautecombe. W swoim testamencie pozostawił spadek dla wszystkich domów franciszkanów i dominikanów w diecezji Canterbury. Jego wola zawierała różne postanowienia dotyczące jego pochówku, w zależności czy umrze w Anglii, Francji lub blisko Alp. Jego urzędowa pieczęć przedstawiała głowę pogańskiego bóstwa Jowisza Serapisa wraz z podobizną arcybiskupa w pełnym stroju.
Miejsce pochówku Bonifacego stało się ośrodkiem jego kultu. Gdy grobowiec został otwarty w 1580 roku, ciało arcybiskupa było doskonale zachowane. Jednak w czasie rewolucji francuskiej grób zniszczono, jego szczątki zostały powtórnie pochowane i wzniesiono nowy grobowiec w 1839 roku, kiedy został beatyfikowany przez papieża Grzegorza XVI w 1839 roku. Jego święto przypada 14 lipca.