Slavomír Bartoň (ur. 12 stycznia 1926 w Lipůvce, zm. 16 stycznia 2004 w Brnie) – czeski hokeista i piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant Czechosłowacji, trener hokejowy. W latach 1977–1979 selekcjoner reprezentacji Polski.
Kariera klubowa
Slavomír Bartoň karierę rozpoczął w juniorach Sokol Kuřim, w którym w 1943 roku rozpoczął profesjonalną karierę, w którym grał do 1944 roku. Następnie w latach 1944–1945 reprezentował barwy Černy Hora, w latach 1945–1948 grał w III-ligowym zespole Žižce Brno, skąd przeniósł do Zbrojovki Spartak Brno, w barwach którego zadebiutował w ekstralidze czechosłowackiej. Po spadku klubu z ekstraligi czechosłowackiej w sezonie 1949/1950 Bartoň przeszedł do ówczesnego mistrza – ATK Praga, z którym w sezonie 1951/1952 zdobył wicemistrzostwo Czechosłowacji. Po sezonie odszedł do Zbrojovki Spartak Brno, w którym występował do 1953 roku. Następnie przeniósł się do Rudy Hvězda Brno, z którym odnosił największe sukcesy w karierze zawodniczej: siedmiokrotne mistrzostwo Czechosłowacji (1955, 1956, 1957, 1958, 1960, 1961, 1962) oraz Puchar Spenglera 1955.