Od 1955 związany był z Fabryką Maszyn Żniwnych im. Marcelego Nowotki „Agromet” w Płocku. W połowie 1956 r. został szefem produkcji, a potem kolejno: starszym konstruktorem, zastępcą głównego konstruktora i wreszcie po kilku latach – głównym konstruktorem. Był kierownikiem Zakładu Konstrukcyjnego w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym. Kierował zespołem opracowującym konstrukcję KZB-3A-Vistula, brał również udział w opracowaniu kolejnych kombajnów rolniczych marki Bizon.
Po przejściu w 1981 na emeryturę uczył przez wiele lat przedmiotów technicznych w technikum wieczorowym Zespołu Szkół Technicznych w Płocku, oraz był promotorem prac dyplomowych studentów filii Politechniki Warszawskiej w Płocku. Ponadto był współautorem pięciu patentów.
Od 1950 był mężem Teresy z domu Smarzewskiej (ur. 1928). Mieli dwóch synów: Jana (ur. 1952) i Antoniego (ur. 1953).
Zmarł w Płocku, pochowany 4 sierpnia 2016 na cmentarzu przy ul.