postulowali także wycofanie się z protokołu z Kioto. Współpraca między Exxonem, powiązanymi z nim organizacjami i administracją Busha, mająca na celu podkreślanie niepewności w klimatologii i powstrzymywanie działań, wyszła na jaw w 2005 roku.
Exxon pod presją swoich udziałowców ogłosił w 2007 roku, że zaprzestanie finansowania organizacji negacjonistycznych. Dokumenty podatkowe ujawniły, że tak się wcale nie stało – beneficjentami okazali się także politycy: w latach 2007–2015 przedsiębiorstwo przekazało 1,87 miliona dolarów wybranym Republikanom w Kongresie USA, otwarcie zaprzeczającym zmianie klimatu i 454 000 dolarów American Legislative Exchange Council.
Przykłady sceptycyzmu Stuart B. Capstick i Nicholas F. Pidgeon dzielą sceptyków klimatycznych na dwa odrębne typy: sceptyków epistemicznych, wyrażających wątpliwości co do wystąpienia lub zasięgu globalnego ocieplenia i/lub tego, czy jest ono spowodowane działalnością człowieka (np. Patrick Moore) sceptyków działania, wyrażających wątpliwości co do skuteczności działań podejmowanych w celu zwalczania globalnego ocieplenia (np. Steven E.