Wyżej wspomniany pałac powstał w miejscu dawnej strzelnicy bractwa kurkowego mieszczącej się od XVI wieku na terenie nie międzymurza (Zwinger). Istniejący tu obiekt został rozbudowany według projektu Karla Ferdinanda Langhans. W latach 1767–1770 na terenie strzelnicy utworzono siedzibę towarzystwa kupieckiego, a w 1820 roku budynek został kupiony przez korporację kupiecką i przekształcony w klub kupiecki (Kaufmännische Ressource). Obiekt został zburzony podczas przebudowy placu Teatralnego (niektóre źródła podają, że spłonął w 1890 roku).
W latach 1889–1891 zbudowano nowy, neobarokowy budynek, według projektu Paula Kieschkego i H. Bielenberga. Później był kilkakrotnie przebudowywany, m.in. 1937 i 1945 rok. Charakterystyczną jego cechą jest bryła: zwarta od zachodu, natomiast od południa otwierająca się na park (ówcześnie Zwingergarten) i Promenadę Staromiejską. Po II wojnie światowej w budynku znalazło swoją siedzibę Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej i Wrocławski Teatru Lalek, współcześnie tylko teatr. Także po wojnie rozebrano ogrodzenie między parkiem a promenadą. Budynek ma charakter monumentalny, a stylem i dekoracjami nawiązuje do architektury drezdeńskiego Zwingeru.