poniżej punktu bifurkacji siodło-węzeł albo rozwiązanie takie nie istniało albo było zupełnie inne np. ruch chaotyczny.
Oscylator niesymetryczny Przykładem niesymetrycznej siły kierującej jest sprężyna, która jest miękka przy rozciąganiu a twarda przy ściskaniu. W oscylatorze niesymetrycznym w rozkładzie siły w szereg Taylora występują siły z parzystymi potęgami. Najprostszym układem jest oscylator, w którym w rozkładzie siły występuje tylko czynnik liniowy oraz znacznie od niego mniejszy czynnik z kwadratem wychylenia, co można zapisać jako:
Współczynnik wyraża nieliniowość niesymetrycznej siły kierującej.
Przyjmując, że rozwiązaniem równania ruchu układu drgającego jest funkcja postaci:
Podstawiając do równania ruchu, pomijając małe wyrazy: Ze współczynników przy
Ze współczynników przy
Z powyższych w przybliżeniu wynika:
Z tego wynika, że drgające ciało w niesymetrycznym układzie drgań wykonuje drgania o częstości podstawowej oraz 2 razy większej od podstawowej, amplituda drgań harmonicznych jest proporcjonalna do kwadratu amplitudy drgań podstawowych. Środek drgań ciała jest przesunięty o A0 względem położenia równowagi gdy ciało nie wykonuje drgań, przesunięcie to rośnie z kwadratem amplitudy drgań.