Maciej Kiedik (ur. 9 października 1948 we Wrocławiu) – polski chemik, doktor nauk technicznych w dziedzinie technologii organicznej.

Życiorys W 1949 roku jego rodzina przeniosła się do Chorzowa. Ojciec, absolwent wydziału chemii na Politechnice Lwowskiej, pracował w Głównym Instytucie Górnictwa w Katowicach na stanowisku docenta.

Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Chorzowie w 1966 oraz studia wyższe na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej. W 1971 po uzyskaniu tytuł magistra inżyniera chemii, podjął pracę w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia” w Kędzierzynie-Koźlu (ICSO), gdzie pod kierunkiem prof. dr Edwarda Grzywy rozpoczął badania nad zastosowaniem żywic jonowymiennych jako katalizatorów syntez chemicznych.

W efekcie badań prowadzonych pod jego kierownictwem, w latach 1974–2004 opracowane zostały procesy otrzymywania nonylofenolu, bisfenolu A, dinonylofenolu, p-tert-butylofenolu, p-oktylofenolu, propylofenolu, trioksanu, izobutylobenzenu, MTBE i kumenu.

W 1978 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, tematem jego rozprawy doktorskiej, przygotowywanej pod kierunkiem profesora Grzywy, była technologia otrzymywania bisfenolu A z zastosowaniem żywic jonowymiennych jako katalizatorów.