Ekologia i zachowanie thumb|left|Dojrzałe embriony C. macloti. Rekin ten tworzy duże grupy, często wraz z innymi żarłaczami jak C. sorrah czy C. tilstoni. Samce i samice zwykle przebywają w osobnych grupach. Głównym składnikiem diety C. macloti są małe ryby kostnoszkieletowe, czasami odżywiają się również głowonogami i skorupiakami. Wśród pasożytów tego gatunku wyróżnia się nicienie (Acanthocheilus rotundatus) oraz tasiemce (Otobothrium carcharidis) żyjące w górnych fragmentach jelita.
Podobnie jak inne żarłaczowate jest żyworodny. Zapłodnienie odbywa się za pomocą pterygopodium, narządu wykształconego z dystalnych fragmentów płetw brzusznych samców. Embriony w ciele matki zużywają zapasy żółtka z pęcherzyka żółtkowego. W późniejszym czasie, po wykorzystaniu zasobów przez młode, pęcherzyk żółtkowy łączy się ze ścianą macicy, tworząc tzw. łożysko żółtkowe, dzięki któremu dostarczane jest pożywienie z organizmu matki, aż do momentu porodu. Samice rodzą od 1 do 2 młodych (zwykle 2) co dwa lata. Ciąża trwa około 12 miesięcy. Młode w trakcie narodzin mierzą od 40 do 55 cm długości. Samice osiągają dojrzałość płciową po osiągnięciu 70–89 cm, a samce zdolne są do rozrodu przy długości 69–81 cm. Rekin ten może żyć nawet 15–20 lat.