W latach 1994–1999 pełnił funkcję ministra w rządzie federalnym, którym kierował Jean-Luc Dehaene. Początkowo zajmował stanowisko ministra ds. polityki naukowej i infrastruktury, następnie od 1995 ministra transportu. W 1999 został członkiem rządu Regionu Walońskiego. Do 2000 był w nim ministrem ds. zatrudnienia, kształcenia zawodowego i mieszkalnictwa, następnie do 2009 sprawował urząd wiceprzewodniczącego tego rządu. Jednocześnie w latach 2000–2004 odpowiadał za budżet, mieszkalnictwo, zaopatrzenie i roboty publiczne, a od 2004 do 2009 za budżet, finanse i zaopatrzenie. Od 2003 do 2009 wchodził jednocześnie w skład rządu wspólnoty francuskiej, początkowo jako minister ds. budżetu, następnie jako wiceprzewodniczący rządu i minister ds. budżetu i finansów, a od 2007 również ds. służb publicznych i sportu. W 2009 ponownie dołączył do rządu federalnego, premier Herman Van Rompuy powierzył mu wówczas funkcję ministra emerytur i aglomeracji. Pozostał na tym urzędzie do 2011, sprawując go również w kolejnym gabinecie, którym kierował Yves Leterme.
Zmarł w 2012 na atak serca. Miał troje dzieci, córki Aurore i Elelnę oraz syna Frédérica.