Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg), w latach 1995-1999 obok pracy naukowej uczył matematyki w V Liceum Ogólnokształcącym im. Augusta Witkowskiego w Krakowie, a jego uczniem był m.in. Michał Kapustka (w 2022 roku kierownik oddziału Instytutu Matematycznego PAN w Krakowie). W 2002 r. został doktorem habilitowanym w zakresie nauk matematycznych (Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg), a w 2014 r. uzyskał tytuł profesora nauk matematycznych.
Jego główne osiągnięcia naukowe, to: Charakteryzacja systemów liniowych na rozmaitościach abelowych, warunki na zanurzenia wyższych rzędów powierzchni algebraicznych, oszacowania jedno- i wielopunktowych stałych Seshadriego na szczególnych typach rozmaitości, wyniki oscylujące wokół hipotez Fujity, Harbourne'a-Hirschowitza i Nagaty. Kontrprzykłady do hipotezy Hunekego o zawieraniu potęg symbolicznych w potęgach zwykłych. Uogólnienia hipotezy Nagaty na podprzestrzenie liniowe i na waluacje dyskretne.
W ramach programu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego Uniwersytet Młodych Wynalazców, zrealizował nowatorski projekt Konfiguracje prostych i stożkowych we współpracy z VII Liceum Ogólnokształcącym im. Zofii Nałkowskiej w Krakowie oraz Gimnazjum im.