Beta Leporis (β Lep) – druga co do jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Zająca, znajdująca się w odległości około 160 lat świetlnych od Słońca.
Nazwa Tradycyjna nazwa gwiazdy, Nihal, wywodzi się od dawnego arabskiego asteryzmu przedstawiającego „wielbłądy, które zaczynają gasić pragnienie” ( ), złożonego z czterech gwiazd Zająca położonych w pobliżu „rzeki” Drogi Mlecznej. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Nihal dla określenia składnika β Lep A.
Charakterystyka Jest to dość nietypowa gwiazda, jasny olbrzym należący do typu widmowego G, nieco chłodniejsza od Słońca, ale o 165 razy większej jasności, 16 razy większym promieniu i 3 razy większej masie. Aktualnie nie prowadzi reakcji syntezy termojądrowej w helowym jądrze, ale za około 3 miliony lat rozpocznie łączenie jąder helu w węgiel. Gwiazda emituje promieniowanie rentgenowskie, co wskazuje na jej aktywność magnetyczną. Jej skład chemiczny jest podobny do słonecznego, ale wzbogacony w metale ziem rzadkich, co może być konsekwencją separacji chemicznej w atmosferze gwiazdy, kiedy była ona jeszcze na ciągu głównym (była to gwiazda typu A lub B, nieco gorętsza niż Wega).