Istnieje wiele wzmianek o legendarnym bohaterze zwanym Arthur we wczesnowalijskiej i bretońskiej poezji. Źródła te są zachowane w późnośredniowiecznych rękopisach i nie mogą być datowane z dokładnością. Pochodzą one w większości z IX i X wieku, choć niektórzy autorzy napisali je już w VII wieku. Najstarszym z nich wydaje się być starowalijski wiersz Y Gododdin, zachowany w rękopisie z XI wieku. Z kolei walijski poemat zatytułowany Geraint, syn Erbina, napisany w X i XI wieku, wspomina Artura pobocznie i określa go mianem "cesarza"John K. Bollard, Arthur in the Early Welsh Tradition, The Romance of Arthur: An Anthology of Medieval Texts in Translation, Routledge, 1994, 11–23..
Identyfikacja z innymi postaciami Jako że istnienie Króla Artura w świetle powyższych źródeł jest dziś podawane w wątpliwość, niewykluczone, że na przestrzeni wieków legendarny Artur powstał w oparciu o życiorys prawdziwej postaci historycznej o innym imieniu. Kandydaci na "historycznego Artura" są następujący: