Antoni Kaflowski (ur. 12 kwietnia 1892 w Sokołowie, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Antoni Kaflowski urodził się 12 kwietnia 1892 w Sokołowie, w ówczesnym powiecie stryjskim Królestwa Galicji i Lodomerii. W 1912 ukończył C. K. Gimnazjum w Stryju.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. W latach 1917–1918 był oficerem c. i k. 73 pułku piechoty. Na podporucznika rezerwy piechoty (niem. Leutnant) został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916, natomiast na porucznika piechoty (niem. Oberleutnant) ze starszeństwem z 1 listopada 1916.
Do października 1919 pełnił służbę w Żandarmerii Krajowej, a następnie (do końca 1920) był dowódcą plutonu żandarmerii polowej. W 1921, jako kapitan piechoty był referentem śledczym w 9 dywizjonie żandarmerii wojskowej, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 10 pułku piechoty w ŁowiczuSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 50, 677.. W tym samym roku został przeniesiony z żandarmerii do macierzystego 10 pułku piechoty i pełnił w nim tymczasowo obowiązki dowódcy batalionu sztabowego. W latach 1922–1923 dowodził kompanią strzelecką.