Alfons Mrowiec (ur. 11 lutego 1913 w Niedobczycach, zm. 24 lipca 1977 w Rybniku) – polski uczony, profesor historii. Badacz dziejów ziemi rybnicko-wodzisławskiej.

Życiorys Ukończył Państwowe Gimnazjum w Rybniku w roku 1932, a następnie w 1935 roku Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, gdzie uzyskał tytuł magistra, a 26 lutego 1949 roku stopień doktora filozofii.

Podjął pracę nauczyciela w Państwowym Liceum i Gimnazjum w Rybniku, gdzie uczył do wybuchu II wojny światowej.

We wrześniu 1939 r. brał udział w obronie ziemi rybnickiej. Był przez Niemców umieszczony na „specjalnej liście gończej” stworzonej w maju 1939 przez niemiecką służbę bezpieczeństwa Sicherheitsdienst, która zawierała nazwiska, daty urodzenia oraz adresy zamieszkania Polaków uznawanych za szczególnie niebezpiecznych dla III Rzeszy. Udało mu się przedostać na Węgry, internowany zbiegł z obozu, przez Jugosławię i Grecję dotarł do Syrii, gdzie w kwietniu 1940 roku wstąpił jako ochotnik do Brygady Strzelców Karpackich. W jej formacjach przemierzył Palestynę, Egipt, brał udział w walkach pod Tobrukiem.