Aleksandr Michajłowicz Bujko (ros. Александр Михайлович Буйко; ur. 7 kwietnia 1885 we wsi Ostrowiany w guberni wileńskiej, zm. 30 stycznia 1941 w Moskwie) – działacz bolszewicki, radziecki polityk.
Życiorys Uczył się w wieczorowej szkole technicznej przy Fabryce Putyłowskiej w Petersburgu, w 1904 wstąpił do SDPRR, 1 marca 1909 został aresztowany i 22 listopada 1909 skazany na osiedlenie w Ust-Urdu w guberni irkuckiej. Do 1917 przebywał w Czeremchowie, Tułunie, Krasnojarsku i Wierchnieudińsku (obecnie Ułan Ude), w 1917 był zastępcą przewodniczącego Rady Wierchnieudińskiej, a 1917–1918 głową miasta Wierchnieudińska. W 1918 przewodniczył Rewolucyjnemu Trybunałowi Nadbajkala, po zajęciu rejonu Bajkału przez białych wyemigrował do Urgi (obecnie Ułan Bator), następnie do Harbinu, w 1920 po ponownym opanowaniu terenu przez czerwonych wrócił do Rosji. Od października 1920 do 1921 był emisariuszem władz Republiki Dalekiego Wschodu w obwodzie nadbajkalskim, od czerwca 1921 do maja 1924 członkiem Dalekowschodniego Biura KC RKP(b), w tym od czerwca do 18 września 1922 sekretarzem odpowiedzialnym Dalekowschodniego Biura KC RKP(b) i do 15 listopada 1922 przewodniczącym Zgromadzenia Ludowego Republiki Dalekiego Wschodu.