Kontekst i geneza Za początek afery trucicielskiej uważa się powszechnie proces markizy de Brinvilliers w 1675 roku, która została oskarżona wraz ze swoim kochankiem, dowódcą wojskowym Godinem de Sainte-Croix, o otrucie jej ojca, Antoniego Dreux d’Aubray w 1666 roku i dwóch jej braci – Antoniego d’Aubray i Franciszka d’Aubray w 1670 roku – w celu odziedziczenia ich posiadłości i majątkuBenedetta Cravieri: Kochanki i królowe str. 233.. Plotkowano również, że w celu sprawdzenia działania trucizny markiza truła biedaków w czasie swoich częstych wizyt w paryskich szpitalach. Natychmiast po wydaniu aktu aresztowania markiza uciekła z kraju, ale wkrótce została podstępem pojmana w Liège i dostarczona do Bastylii. Po kilku dniach tortur i ostatecznym przyznaniu się do zarzucanych jej win, Brinvilliers została skazana na śmierć. Na dzień egzekucji wyznaczono 17 lipca. Od świtu torturowano ją tak zwaną tocą (tortura polegająca na zmuszeniu ofiary do połknięcia około ośmiu litrów wody i jednoczesnym rozciąganiu), po czym przewieziono skazaną na miejsce egzekucji, ścięto (jako szlachcianka miała prawo do śmierci od miecza) i spalono na stosieMaria de Rabutin-Chantal, baronowa de Sévigné: Listy: List do Madame de Grignan z 17 lipca 1676 roku..