Park na Górze Zamkowej w Cieszynie jest romantycznym parkiem powstałym z inicjatywy Karola Habsburga w latach 40. XIX wieku.
Historia Decyzje o przebudowie Wzgórza Zamkowego podjęto po tym gdy mieszczący się na nim gród obronny został zniszczony w trakcie wojny trzydziestoletniej. Nie zachowało się zbyt wiele historycznych źródeł, które informowałyby o zagospodarowaniu terenów w obrębie zamku i przeznaczenia ich na tereny zielone. Plan zagospodarowania przestrzeni z 1836 r. informuje o tym, że na zamku górnym znajdował się ogród o nieregularnym kształcie z niewielkim placem w centrum i czterema ścieżkami od niego wybiegającymi. Pomiędzy dawnym zamkiem górnym i dolnym znajdował się drugi ogród o kształcie nieregularnego wieloboku. Karol Habsburg w 1837 r. polecił wysadzić pozostałości zamku górnego, a na ruinach zamku dolnego polecił wznieść zamek w stylu klasycystycznym, który był letnią rezydencją Habsburgów nazywanym Pałacem Myśliwskim Habsburgów. Park na Wzgórzu Zamkowym został zaprojektowany przez Józefa Kornhausla, który był nadwornym architektem dworu wiedeńskiego. W 1914 roku w północno-zachodniej części wzgórza, wzniesiono sztuczne ruiny, które miały na celu podkreślić romantyczny charakter założenia parkowego. Wśród drzew, które rosną na w Parku na Wzgórzu Zamkowym, osiem to pomniki przyrody.