Sam Zwingli wziął już w 1522 potajemny ślub z wdową Anną z Reinhardów Meier-Knonau. Dopiero 2 kwietnia 1524 ujawnił to małżeństwo.
Zwingli był niesłychanie aktywny prowadził: bogatą korespondencję, wygłaszał liczne kazania i wykłady teologiczne, polemizował z przeciwnikami, udzielał rad władcom. W swoich kazaniach nawoływał do zniesienia mszy świętej, usunięcia z kościołów ołtarzy i obrazów, uznania Pisma Świętego za jedyne źródło wiary, a także postulował wprowadzenie języka narodowego do liturgii oraz sekularyzację majątków zakonnych, których bogactwa miały być przeznaczone na pomoc biednym i rozwój szkolnictwa. Zwingli zdecydowanie przeciwstawiał się anabaptyzmowi.
Z Zurychu tezy Zwingliego szybko rozprzestrzeniły się na cały kanton zuryski i na sąsiednie. Pięć kantonów „leśnych”: Lucerna, Zug, Schwyz, Uri i Unterwalden, wspieranych przez uczonego teologa rzymskokatolickiego Johanna Mayera von Ecka, oparło się nowemu ruchowi, ale ważne ośrodki takie jak: Bazylea i Berno, przyjęły nauki Zwingliego. Sam Zwingli, wspomagany przez szwajcarskiego reformatora Heinricha Bullingera, wziął udział w sporze w Bernie w 1528, który rozpowszechnił zasady reformacji w całym mieście. Kantony: Bazylea, Berno i Zurych powołały Chrześcijańską Unię Obywatelską.