Z reguły jednak rozmowy nie mają prawdziwej struktury drzewa w sensie programistycznym, ponieważ – jak widać na przykładowej grafice ze schematem – mogą się zapętlać.
Niektóre rodzaje gier, w tym przede wszystkim powieści wizualne takie jak Ace Attorney czy symulatory randek, z reguły polegają na bardzo skomplikowanych rozgałęziających się dialogach, bardzo często na drzewku przedstawiając dokładną odpowiedź, jakiej udzieli grywalna postać. Gry polegające na budowaniu relacji pomiędzy postaciami oraz niektóre gry fabularne często pozwalają wybrać opcje skutkujące różną liczbą reakcji wpływających na relację z postacią i przyszłe rozmowy z bohaterami niezależnymi. Mogą one posiadać również system zmieniających się pór dnia, pozwalających graczowi wybrać, kiedy – i czy w ogóle – wejść w interakcję z określonym bohaterem niezależnym, co wpływa na ich nastawienie w późniejszych rozmowach. Niektóre gry, jak np. Alpha Protocol: Szpiegowska gra RPG, wykorzystują system rozmów w czasie rzeczywistym, dając graczowi tylko kilka sekund na podjęcie decyzji, którą opcję wybrać.