W niecały rok później na świat przyszło ich ostatnie dziecko Ludwika Henrietta.
Dzięki wsparciu udzielonemu przez parę książęcą szkockiemu ekonomiście Johna Lawa, który za czasów Regencji wprowadził we Francji pierwsze papierowe pieniądze, Conti zbili fortunę.
Madame la Princesse de Conti troisième
Ludwik Armand II zmarł w 1727 roku w Hôtel de Conti w Paryżu Paris na tak zwaną „gorączkę piersiową”, będącą zapewne rozległym zawałem. Ludwika Elżbieta od tej pory była znana na dworze jako Madame la Princesse de Conti troisième lub Madame la Princesse de Conti dernière douairière co miało ją odróżnić od dwóch innych żyjących wdów po książętach Conti: Marii Anny (1666–1739) - legitymizowanej córki Ludwika XIV i Louise de La Vallière oraz żony Ludwika Armanda II, księcia Conti. Maria Anna była znana jako Madame la Princesse de Conti première douairière o tym jak owdowiała w 1685 roku. Po śmierci jej męża tytuł księcia Conti przeszedł na jego brata Franciszka Ludwika. Marii Teresy (1666–1732) - córki Henryka Juliusza, księcia de Condé i Anny Henrietty Wittelsbach oraz żony Franciszka Ludwika, księcia Conti i teściowej Ludwiki Elżbiety.