Poród poważnie podkopał jej zdrowie i wciąż jeszcze słabująca księżna wdowa de Berry wyruszyła z Paryża do château de Meudon, gdzie ojciec dobitnie oświadczył jej, że nie pochwala jej małżeństwa z Rionsem, które jest niegodne dla osoby jej pochodzenia i nazwiska. Rions został odesłany do stolicy. Maria Ludwika Elżbieta wpadła w niepohamowaną wściekłość, która wraz z ciężkim porodem odebrała jej ostatnie siły.
Księżna wdowa zmarła w château de la Muette 21 lipca 1719 roku w wieku dwudziestu trzech lat. Według Saint Simona autopsja ujawniła, że po raz kolejny była w ciąży. Jej serce 22 lipca złożono w paryskim klasztorze Val-de-Grâce, a ciało pochowano 24 lipca w bazylice Saint-Denis.
Potomstwo Ze związku małżeńskiego z Karolem Burbonem (1686–1714), księciem de Berry miała troje dzieci, z których żadne nie przeżyło miesiąca: Ludwika (ur. i zm. 21 lipca 1711 w pałacu Fontainebleau), Mademoiselle de Berry. Martwo urodzona. Karol (ur. 26 marca 1713 w Wersalu, zm. 16 kwietnia 1713 tamże), książę Alençon. Maria Ludwika Elżbieta (pogrobowiec, ur. 16 czerwca 1714 w Wersalu, zm. 17 czerwca 1714 tamże.