Uwiedzenie homoseksualne – kontrowersyjna i w większości uznawana za błędną teoria, zgodnie z którą homoseksualizm jest rozpowszechniany poprzez seks międzypokoleniowy (tzw. „uwodzenie dzieci”). Teoria ta powstała na początku XX wieku pod wpływem badań niemieckich psychologów takich jak Albert Moll i Emil Kraepelin nad seksualnością nastolatków. Była ona wykorzystywana podczas wczesnych prób wyjaśnienia zjawiska męskiej prostytucji, a później była wykorzystywana do i przez do opóźniania postępu w zakresie praw osób LGBT, poprzez przedstawianie homoseksualistów jako „starych zboczeńców, którzy wykorzystują dzieci”.
Argumenty zwolenników Zwolennicy tej hipotezy powołują się na istnienie seksualnych zainteresowań już u dzieci. Przed 10. rokiem życia występują one u 40% osób, które rozwiną w przyszłości orientację homoseksualną. Przed rokiem 14. występują natomiast aż u 87%. Jeśli chodzi o aktywność o charakterze seksualnym, odnotowano je odpowiednio u 30% i 60%. Z kolei w innym badaniu, przeprowadzonym w Polsce, pociąg seksualny do osób tej samej płci znaleziono u 12,3%, choć w grupie wiekowej do lat 15 występował u ponad połowy badanych. Propagatorzy tego poglądu wskazują na wcześniejsze kontakty seksualne i większą aktywność seksualną przyszłych homoseksualistów, o czym świadczy choćby badanie Biebera z 1969.