Filippo Michele Buonarroti (ur. 11 listopada 1761 w Pizie, zm. 17 września 1837 w Paryżu) – włoski rewolucjonista, działający głównie we Francji.
Życiorys Z wykształcenia był prawnikiem, pracował jako adwokat w Pizie, 1787 wstąpił do loży wolnomularskiej, głosił poglądy antyklerykalne i republikańskie. W 1789 udał się na Korsykę, gdzie redagował pismo "Giornale patriotico della Corsica" i podejmował stamtąd próby organizowania włoskich ruchów rewolucyjnych. W okresie rewolucji francuskiej działał w klubie jakobinów, 1793 walczył u boku Napoleona podczas oblężenia Tulonu, 1794 kierował jakobińskim ośrodkiem w Oneglia. Po upadku jakobinów został aresztowany i uwięziony, w więzieniu poznał Babeufa, wraz z którym założył Sprzysiężenie Równych, a w 1795 w Paryżu zorganizował projakobiński klub Panteon. Gdy w 1796 ruch spiskowy został wykryty przez władze, Buonarroti został deportowany do Cherbourga, później emigrował do Genewy i Brukseli, 1809 wstąpił do projakobińskiego związku Adelfia. W 1818 założył organizację Wzniośli Mistrzowie Doskonali (Sublimi maestri perfetti) dążących do zjednoczenia Włoch i zaprowadzenie rządów demkratyczno-republikańskich;