Jako , które otrzymała jako wiano, wychodzi za mąż za Jana, jako jego trzecia żona, 21 marca 1330 w katedrze Notre Dame w Chartres. Izabela poprzednia żona Jana była zmarła w 1328 r. Po wstąpieniu w związek małżeński, Joanna, wspierana przez męża, ponownie podniosła swoje roszczenia do Sabaudii i sprzymierzyła się z przeciwko swojemu stryjowi. Na podstawie porozumienia ustalonego przez francuskiego króla 22 stycznia 1339, zrezygnowała z prawa sukcesji w zamian za roczną pensję w 6000 liwrów.
Joanna i Jan byli małżeństwem przez dwanaście lat, ale nie mieli potomstwa. Jan zmarł 30 kwietnia 1341, pozostawiając Joannę bezdzietną wdową. To doprowadziło do sporu o sukcesję Bretanii między przyrodnim bratem Jana, Janem Montfort, i siostrzenicą Jana, Joanną Penthievre.
W 1343 roku, kiedy jej stryj Aimon umarł, Joanna ponowiła roszczenia do hrabstwa Sabaudii przeciwko jej dziewięcioletniemu kuzynowi, Amadeuszowi VI. W testamencie, datowanym na 21 czerwca 1344 uczyniła swoim spadkobiercą Filipa, księcia Orleanu, w szczególności jej praw do Sabaudii. Filip zrzekł się tych praw w zamian za 5000 liwrów rocznie.
Joanna zmarła 29 czerwca 1344 w zamku Bois de Vincennes. Została pochowana w Dijon, w kościele Cordeliers.
Rodowód
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dynastia sabaudzka Kategoria:Urodzeni w 1310 Kategoria:Zmarli w 1344