thumb|240px|Obszar zapaści demograficznej po wybuchu Ilopango Erupcja Ilopango – wybuch wulkanu Ilopango na terenie obecnego Salwadoru, który miał miejsce między 408 a 536 rokiem. Erupcji prawdopodobnie towarzyszyło trzęsienie o magnitudzie 6,9. Była to prawdopodobnie jedna z pięciu największych erupcji w ciągu ostatnich 10 tys. lat oraz największa w Środkowej Ameryce od 84 tys. lat.
Erupcja Ilopango wyrzuciła z krateru około 40 km³ materiału piroklastycznego. Opad popiołów w najbliższej okolicy miał miąższość do 50 metrów, a w odległej o 63 km Chalchuapie – jednego metra. Zetknięcie rozpalonej lawy z wodą jeziora, w którym znajdował się krater, spotęgowało rozmiary erupcji.
Konsekwencje erupcji Lokalne Okolica wulkanu została całkowicie zniszczona. Na terenach o powierzchni 2,5 tys. km² ludność miała wprawdzie szanse na przeżycie, ale pola uprawne, pokryte grubą warstwą pyłów nie nadawały się do użytku. Była to pora deszczowa, okres wzrostu zbóż i minimalnej liczby zapasów żywnościowych.